محاصره دریایی هرمز؛ صدها کشتی سرگردان و هزاران ملوان در وضعیت بحرانی گرفتار شده‌اند

بر اساس داده‌های شرکت اطلاعات دریایی «لویدز لیست اینتلیجنس»، بین ۱۳ تا ۱۹ آوریل تنها حدود ۸۰ کشتی موفق به عبور از این آبراه شدند؛ رقمی که در مقایسه با میانگین روزانه ۱۳۰ عبور پیش از آغاز جنگ، کاهش چشمگیری را نشان می‌دهد.

آگهی

آگهی

سازمان ملل اعلام کرده از زمان شروع درگیری‌ها، ده‌ها کشتی هدف حمله قرار گرفته‌اند و دست‌کم ۱۰ ملوان جان خود را از دست داده‌اند.

کشتی‌هایی که اکنون در نزدیکی بنادر ایران لنگر انداخته‌اند، از فضایی آکنده از ترس و انزوا سخن می‌گویند؛ وضعیتی که ناشی از تهدید دائمی حملات است.

رضا محمد صالح، ملوان اندونزیایی یک کشتی متعلق به یونان، می‌گوید: «کشتی ما تقریبا یک ماه است اینجاست. همان روزی که ۳ مارس پهلو گرفتیم، حمله پهپادی رخ داد. نمی‌دانستیم از کجا آمده، اما بعدا گفتند از سمت ایران بوده و در نزدیکی یک مخزن نفت کنار کشتی ما منفجر شد.»

این کشتی با ۲۴ خدمه از کشورهای اندونزی، کشورهای عربی، هند و اتیوپی، معمولا سنگ آهن را در کشورهای خلیج فارس جابه‌جا می‌کرد و ماهانه یک یا دو بار از هرمز عبور داشت. اکنون اما برای عبور، نیاز به مجوز کتبی از ایران دارد. صالح می‌گوید: «هیچ شرکتی بدون این مجوز حاضر نیست ریسک کند.»

با وجود آنکه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، هفته گذشته آتش‌بس را به‌طور نامحدود تمدید کرد، واشنگتن همچنان محاصره سختگیرانه بنادر ایران را ادامه می‌دهد.

در مقابل، تهران نیز به چندین کشتی شلیک کرده و دو شناور دیگر را توقیف کرده است؛ اقدامی که امیدها برای ایجاد یک مسیر امن دریایی را بیش از پیش تضعیف کرده است.

هند، به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین تامین‌کنندگان نیروی کار دریایی جهان، اعلام کرده بیش از ۲۰ هزار شهروند این کشور در کشتی‌های خارجی در این منطقه مشغول به کار هستند؛ بسیاری از آنها خارج از دسترس عملیات‌های هماهنگ تخلیه قرار دارند.

وزارت کشتیرانی هند هفته گذشته اعلام کرد که از آغاز درگیری‌ها تاکنون دست‌کم ۲۶۸۰ ملوان تخلیه شده‌اند.

مانوج کومار یاداو، از اتحادیه ملوانان هند، می‌گوید خدمه کشتی‌ها روزها را در شرایطی از ترس و انزوا سپری می‌کنند؛ در حالی که کشتی‌ها در نزدیکی بنادری مانند بندرعباس و خرمشهر متوقف شده‌اند. به گفته او، انفجارها گاهی در فاصله چند صد متری رخ می‌دهد.

او همچنین نسبت به کمبود غذا و آب هشدار داد و گفت: «پیش از آتش‌بس، مشکلات زیادی گزارش شده بود. در برخی کشتی‌ها کمبود غذا وجود داشت و آب فقط روزی دو بار، هر بار حدود دو ساعت، جیره‌بندی می‌شد.»

یاداو افزود که اختلال در اینترنت و ایجاد پارازیت باعث شده ملوانان نتوانند با خانواده‌های خود ارتباط برقرار کنند و در صورت امکان تماس نیز، هزینه‌های بالای رومینگ تنها اجازه چند دقیقه مکالمه را می‌دهد.