مقصدهایی برای عاشقان طبیعت و پیاده‌روی :برترین پارک‌های بکر اروپا کدام‌اند؟

این رتبه‌بندی ۷۵ پارک ملی دست‌نخورده اروپا را بر اساس معیارهایی چون تعداد مناطق حفاظت‌شده، تنوع زیستی و میزان آلودگی نوری ارزیابی کرده است.

آگهی

آگهی

بر اساس این فهرست که وب‌سایت بریتانیایی «لاو ولو» تخصصی در زمینه تورهای دوچرخه‌سواری منتشر کرده، «پارک ملی ریلا» در بلغارستان با ۲۸ منطقه حفاظت‌شده در ارتفاع ۱۴۰۰ متری از سطح دریا مقام اول را به خود اختصاص داده است.

جاذبه اصلی این پارک «هفت دریاچه» است؛ حوضچه‌های یخچالی که در میان جنگل‌های انبوه کاج با رنگ سبز زمردی جای گرفته‌اند. دوچرخه‌سواران به این پارک به دلیل مسیرهای ناهموار و پرپیچ‌وخم در میان طبیعت وحشی علاقه ویژه‌ای دارند.

در جایگاه دوم این فهرست کوه‌های «سیرا نوادا» در اسپانیا قرار دارند که به نظر می‌رسد مناظری در آفریقا و اروپا را با هم ترکیب کرده‌اند. ارتفاع زیاد این کوه‌ها به گونه‌ای است که در فاصله‌ای حدود صد کیلومتر می‌توان از قله‌های از برف پوشیده تا سواحل دریای مدیترانه را پیمود. این ویژگی برای دوچرخه‌سواران به دلیل داشتن شیب‌های ملایم دره‌ها و صعود دشوار در ارتفاعات جذاب است.

اگر به ورزش‌های آبی علاقه‌دارید «پارک ملی تریگلاو» در اسلوونی می‌تواند گزینه خوبی باشد این پارک که در رتبه سوم این لیست جای گرفته است. شما می‌توانید در رودخانه «سوچا» به طول ۱۳۸ کیلومتر قایق‌سواری کنید و در میان کوه‌های «آلپ ژولین» به گشت‌وگذار بپردازند.

در جایگاه چهارم پارک ملی «پارک ملی کابانروس» یکی دیگر از پارک‌های اسپانیایی قرار دارد. این پارک اگرچه از نظر وسعت از پارک‌های قبلی کوچک‌تر است اما تنوع زیستی چشمگیری دارد و بیش از ۲۲۰ گونه پرنده از جمله عقاب امپراتوری اسپانیایی و کرکس سیاه را در خود جای داده است. بر اساس این گزارش «پارک ملی کابانروس» در منطقه «کاستیا لامانچا» واقع شده و نمونه‌ای بی‌نظیر از جنگل‌ها و بوته‌زارهای مدیترانه‌ای به شمار می‌رود.

جایگاه پنجم را «پارک ملی هوهه تاورن» در اتریش به دست آورده است. این پارک با وسعت چشمگیر ۱۸۵ هزار و ۶۰۰ هکتار بزرگ‌ترین پارک ملی در رشته‌کوه‌های آلپ و یکی از بزرگ‌ترین‌ها در سراسر اروپای مرکزی است. بیش از ۳۰۰ یخچال طبیعی اطراف آن را فرا گرفته‌اند و «گروس‌گلوکنر» بلندترین کوه اتریش با ارتفاع ۳۷۹۸ متر در این محدوده قرار دارد.

با این وجود مناطق بکر کشورهای اسکاندیناوی از نظر وسعت حرف اول را می‌زنند.

«پارک اورهو ككونن» در فنلاند با ۲۵۵ هزار هکتار در رتبه نهم و« پارک لمنیوکی» با ۲۸۵ هزار هکتار در رتبه سیزدهم این فهرست قرار دارد اما هر دو این مناطق در مقایسه با پارک‌های «فولوفیالت» و «آبیسکو» سوئد که به ترتیب ۳۸ میلیون هکتار و نزدیک به ۸ میلیون هکتار وسعت دارند بسیار کوچک‌تر هستند.

پارک‌ «فولوفیلت» در رتبه بیست‌وپنجم و « آبیسکو» در رتبه بیست‌وسوم این فهرست جای دارند.

ویژگی منحصربه‌فرد پارک‌های اسکاندیناوی نبود هرگونه آلودگی نوری است؛ یعنی نه‌تنها بازدیدکنندگان از فضای شهری فاصله می‌گیرند بلکه شانس بیشتری برای تماشای آسمان پرستاره دارند.

اما برای کسانی که به ارتفاعات علاقه‌دارند، فرانسه و ایتالیا مقصد ایده‌آلی هستند. هر کدام از این دو کشور دو پارک ملی با متوسط ارتفاع بیش از ۲۰۰۰ متر دارند. پارک‌های «وانواز» و «اکران» در فرانسه و «گران پارادیزو» و «استلویو» در ایتالیا.

اگرچه آلمان در جایگاه‌ بالایی قرار ندارد اما شش پارک این کشور یعنی پارک‌ «برشتسگادن»، «هارتز» و«بایریشر والد» با مناطقی کوهستانی و جنگلی و پارک‌ «موریتز»، «زکسیشه» و «شوارتزوالد» با دریاچه‌ها و تپه‌های فراوان در بین ۷۵ پارک برتر هستند.

با این حال به گفته «لاو ولو»، این پارک‌ها به دلیل گستردگی بیشتر ردپای انسانی در مقایسه با برخی پارک‌های دیگر در رتبه‌بندی اندکی امتیاز از دست دادند.

در عین حال شمار بیشتری از پارک‌های اروپا زیر فشار فزاینده گردشگری بیش از حد یا پیامدهای تغییرات اقلیمی قرار گرفته‌اند.

یکی از تازه‌ترین قوانین مهم اتحادیه اروپا برای حفاظت از طبیعت، «قانون احیای طبیعت» است.

این قانون که از اوت ۲۰۲۴ اجرایی شده نخستین قانون اتحادیه اروپا است که کشورها را فقط به حفاظت از محیط زیست ملزم نمی‌کند بلکه از آن‌ها می‌خواهد طبیعت آسیب‌دیده را نیز احیا کنند.

انتظار می‌رود کشورهای عضو تا سپتامبر ۲۰۲۶ برنامه‌های خود را ارائه کنند و در آن توضیح دهند کدام مناطق را قصد دارند احیا و حفاظت کنند و این کار را چگونه پیش خواهند برد.