توان مالی تعطیلات در اروپا: مردم کجا توان استراحت دارند؟

تابستان در سراسر اروپا فصل تعطیلات است، اما هنوز میلیون‌ها نفر توان مالی آن را ندارند که حتی یک هفته از خانه دور شوند. با این حال، سهم اروپایی‌هایی که توان تامین هزینه تعطیلات را ندارند به شکل قابل توجهی کاهش یافته است.

آگهی

آگهی

در سال ۲۰۲۵، ۲۷٫۵ درصد از جمعیت اتحادیه اروپا در سن ۱۶ سال و بیشتر توان پرداخت هزینه یک هفته تعطیلات سالانه دور از خانه را نداشتند. این سهم در سال ۲۰۱۵ برابر با ۳۵٫۲ درصد بود؛ یعنی کاهشی معادل ۷٫۷ واحد درصد و بهبودی چشمگیر در توان مالی برای رفتن به تعطیلات.

طی دهه گذشته در پنج کشور سهم افرادی که توان پرداخت هزینه تعطیلات را ندارند افزایش یافته است، هرچند در برخی موارد این افزایش بسیار اندک بوده است. این کشورها نروژ، سوئد، فنلاند، آلمان و اتریش هستند. سه کشور شمال اروپا بیشترین افزایش را تجربه کردند، اما نرخ آنها همچنان در میان پایین‌ترین سطوح در اروپا قرار دارد.

آلمان و اتریش نیز از روند کلی فاصله گرفتند؛ در سال ۲۰۲۵ در این دو کشور حدود یک نفر از هر پنج نفر توان رفتن به تعطیلات یک هفته‌ای را نداشت. سهم این افراد در آلمان طی دهه گذشته ۱٫۲ واحد درصد و در اتریش ۰٫۳ واحد درصد افزایش یافته است.

اقتصاد تعطیلات

پس کدام کشورهای اروپایی بالاترین سهم جمعیت ناتوان از تامین هزینه یک هفته تعطیلات سالانه دور از خانه را دارند؟ کدام کشورها طی ده سال گذشته بیشترین بهبود را در توان مالی رفتن به تعطیلات ثبت کرده‌اند؟ چه عواملی بر استطاعت مالی تعطیلات اثر می‌گذارد؟

در سال ۲۰۲۵، سهم افرادی که توان پرداخت هزینه یک هفته تعطیلات را ندارند در اروپا بسیار متفاوت است؛ از ۹ درصد در سوئیس و نروژ تا ۶۱ درصد در رومانی.

بیش از نیمی از جمعیت در مونته‌نگرو (۵۸ درصد)، آلبانی (۵۳ درصد) و ترکیه (۵۱ درصد) نیز توان مالی رفتن به تعطیلات را نداشتند. در مقدونیه شمالی (۴۸ درصد) و یونان (۴۷ درصد) هم وضعیت نزدیک به همین سطح بود.

این سهم در بلغارستان (۳۹ درصد)، مجارستان (۳۹ درصد)، صربستان (۳۶ درصد) و ایتالیا (۳۶ درصد) نیز بالاتر از یک نفر از هر سه نفر است.

سهم افراد ناتوان از پرداخت هزینه تعطیلات در پرتغال (۳۳ درصد)، کرواسی (۳۳ درصد)، اسپانیا (۳۲ درصد), لیتوانی (۳۱ درصد)، اسلواکی (۲۹ درصد)، لتونی (۲۹ درصد)، قبرس (۲۸ درصد) و مالت (۲۸ درصد) زیر میانگین اتحادیه اروپا بود.

در سوی دیگر طیف، این سهم در لوکزامبورگ، سوئد، هلند، دانمارک، فنلاند و اسلوونی، و همچنین در سوئیس و نروژ که این رقم در آنها ۹ درصد بود، به ۱۵ درصد یا کمتر می‌رسید.

این سهم در آلمان ۲۱ درصد و در فرانسه ۲۳ درصد بود.

جنوب و جنوب‌شرقی اروپا، از جمله کشورهای نامزد عضویت در اتحادیه اروپا، بالاترین سطح محرومیت از تعطیلات را دارند. شمال اروپا، به ویژه کشورهای شمالی، و همچنین اروپای غربی پایین‌ترین سطوح را ثبت کرده‌اند. به طور کلی، اروپای مرکزی و شرقی میان این دو قرار می‌گیرد، اما تفاوت میان کشورها در این منطقه قابل توجه است.

نقش تولید ناخالص داخلی و نابرابری‌های اقتصادی

کارشناسان در توضیح آمار سال ۲۰۲۳، بر نقش سطح درآمد تاکید می‌کنند.

پروفسور سی. مایکل هال از دانشگاه کانتربری سطح درآمد قابل تصرف را عامل مهمی می‌داند، زیرا این درآمد به مردم امکان می‌دهد برای تعطیلات پول خرج کنند. او گفت: «تفاوت‌ها در رفتن به تعطیلات و میزان هزینه‌ها، بخشی از نابرابری‌های اقتصادی گسترده‌تر در درون اتحادیه اروپا را بازتاب می‌دهد».

پروفسور لین مینارت از دانشگاه ایالتی متروپولیتن دنور اظهار کرد که اختلاف میان کشورها معمولا به قدرت اقتصاد هر کشور مربوط است. او اشاره کرد کشورهایی که در بالاترین سطح محرومیت از تعطیلات قرار دارند تولید ناخالص داخلی پایین‌تری نسبت به کشورهایی دارند که در پایین‌ترین سطح این محرومیت هستند.

نمودار بالا این روند را نشان می‌دهد و سهم افرادی را که توان پرداخت هزینه تعطیلات را ندارند در کنار یک فرد تنها بدون فرزند با دستمزد متوسط قرار می‌دهد.

پانزده سال پیش، تقریبا ۲ نفر از هر ۵ نفر (۳۸٫۸ درصد) در اتحادیه اروپا توان پرداخت هزینه تعطیلات یک هفته‌ای را نداشتند. این سهم پس از آنکه در سال ۲۰۱۲ به اوج ۴۰٫۵ درصد رسید، به تدریج کاهش یافت و در سال ۲۰۱۹ به ۲۸ درصد رسید. از آن زمان تاکنون این رقم نسبتا ثابت و در حدود ۲۷ تا ۲۸ درصد بوده است.

با مقایسه آمار ۲۰۱۵ و ۲۰۲۵، در ۲۵ کشور از ۳۰ کشور سهم افرادی که توان پرداخت هزینه تعطیلات را ندارند کاهش یافته و در پنج کشور افزایش ثبت شده است. سه کشور شمال اروپا بیشترین افزایش را از نظر واحد درصد داشته‌اند؛ نروژ با ۳٫۸ واحد درصد، سوئد با ۳٫۲ واحد درصد و فنلاند با ۱٫۵ واحد درصد.

البته این کشورها در سال ۲۰۱۵ از سطوح نسبتا پایینی آغاز کرده بودند. برای مثال، سهم افراد ناتوان از پرداخت هزینه تعطیلات در نروژ تنها ۵٫۳ درصد و در سوئد ۹٫۲ درصد بود که در سال ۲۰۲۵ به ترتیب به ۹٫۱ درصد و ۱۲٫۴ درصد افزایش یافت.

در آلمان و اتریش، که حدود یک نفر از هر پنج نفر توان پرداخت هزینه تعطیلات را ندارند، این نرخ به‌ترتیب ۱٫۲ و ۰٫۳ واحد درصد افزایش یافته است.

در مقابل، سهم افرادی که توان پرداخت هزینه یک هفته تعطیلات دور از خانه را ندارند در کرواسی و صربستان به‌ترتیب ۳۳ و ۳۲ واحد درصد کاهش یافته است.

این کاهش در قبرس ۲۶ واحد درصد، در ایرلند ۲۲ واحد درصد و در بلغارستان و ۲۱ واحد درصد بود. لهستان، پرتغال، اسلواکی، مالت و مجارستان نیز کاهش‌های قابل توجهی بیش از ۱۵ واحد درصد ثبت کرده‌اند.