هزار کیلومتر در ۱۰ دقیقه؛ «عقاب سیاه» برای شکار لانچرهای ایران به منطقه می‌آید

بنابر گزارش پایگاه بلومبرگ ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) درخواست کرده است تا موشک‌های هایپرسونیک نیروی زمینی ارتش، موسوم به «عقاب سیاه» (Dark Eagle)، را برای استفاده احتمالی علیه اهدافی در عمق خاک ایران به خاورمیانه اعزام کند.

آگهی

آگهی

این درخواست در حالی مطرح شده است که با وجود برقراری آتش‌بس موقت از ۹ آوریل ۲۰۲۶، هر دو طرف از این زمان برای بازسازی توان نظامی و برنامه‌ریزی برای دورهای بعدی درگیری استفاده کرده‌اند؛ نبردهایی که تحلیلگران معتقدند ممکن است بسیار مرگبارتر از قبل باشند.

چرا سلاح‌های فعلی کافی نیستند؟

دلیل اصلی این درخواست، تغییر تاکتیک‌های دفاعی ایران است. بلومبرگ به نقل از منابع آگاه گفته است ایران پرتابگرهای موشک بالستیک خود را به مناطقی منتقل کرده که خارج از برد «موشک‌های ضربتی دقیق» (PrSM) آمریکا قرار دارند.

در حالی که این موشک‌ها بردی حدود ۴۸۰ کیلومتر دارند، دارک ایگل با برد خیره‌کننده خود می‌تواند اهداف را در فواصل بسیار دورتر هدف قرار دهد.

علاوه بر این، اگرچه آمریکا در بخش‌هایی از آسمان ایران برتری هوایی دارد، اما سرنگونی چندین پهپاد و جنگنده‌های سرنشین‌دار نشان داده است که پدافند هوایی ایران همچنان یک تهدید جدی است.

در چنین شرایطی نیاز به سلاحی که بتواند بدون به خطر انداختن جان خلبانان، از سد پدافند عبور کند، بیش از پیش نزد مقامات آمریکایی احساس می‌شود.

کالبدشکافی فنی «عقاب سیاه»

سلاح فراصوت برد بلند یک سامانه موشکی میان‌برد است که برای تغییر موازنه قدرت طراحی شده است.

این سامانه از دو بخش اصلی تشکیل شده است: یکی بخش موشک تقویت‌کننده که وظیفه رساندن سلاح به ارتفاعات بالا و سرعت اولیه را بر عهده دارد و دیگری بدنه گلاید شونده که پس از جدا شدن از بوستر، با سرعتی بیش از ۵ ماخ (حدود ۶۰۰۰ کیلومتر بر ساعت) به سمت هدف سُر می‌خورد.

تفاوت اصلی این سلاح با موشک‌های بالستیک درشیوه حرکت آن است؛ بر خلاف مسیر قوسی و قابل پیش‌بینی موشک‌های معمولی، بدنه این موشک می‌تواند در اتمسفر مانور دهد. این قابلیت مانورپذیری، رهگیری آن را برای پیشرفته‌ترین سامانه‌های پدافندی نیز تقریبا غیرممکن می‌کند.

مقایسه فنی این دو سامانه نشان‌دهنده جهش خیره‌کننده در توانمندی‌های نظامی است.

در واقع موشک «عقاب سیاه» با سرعتی فراتر از ۵ ماخ در رده سلاح‌های فراصوت قرار می‌گیرد، در حالی که موشک‌های کروز معمولی عموما با سرعتی زیر سرعت صوت حرکت می‌کنند.

برد این سامانه‌ها همچنین بیش از ۲۷۷۵ کیلومتر گزارش شده است که در مقایسه با موشک‌های معمولی، محدوده عملیاتی بسیار وسیع‌تری را تحت پوشش قرار می‌دهد.

از نظر قابلیت‌های دفاعی نیز این موشک‌ها برخلاف کروزهای معمولی که مانورپذیری محدودی دارند، می‌تواند در جو زمین با انعطاف بالایی تغییر مسیر داده و از سدهای پدافندی عبور کند.

با این موشک در واقع دیگر هیچ نقطه‌ای برای دشمن امن نیست؛ چون قبل از اینکه رادارها بتوانند هشدار بدهند، موشک به هدف اصابت کرده است.

هزینه تقریبی تولید هر فروند از این موشک‌های استراتژیک حدود ۱۵ میلیون دلار تخمین زده می‌شود.