عذرخواهی بفتا پس از گزارش قصور در رسیدگی به فریاد واژه نژادی جان دیویدسن

بفتا پس از انتشار یک گزارش مستقل که ضعفهای جدی در ساختار سازمانی را در نحوه برخورد آکادمی فیلم با یک اتفاق مرتبط با سندرم تورت در مراسم جوایز امسال شناسایی کرده بود، عذرخواهی کرده است.

آگهی

آگهی

جان دیویدسون، تهیه‌کننده اجرایی و فعال حوزه آگاهی‌رسانی درباره سندرم تورت، که پس از دریافت جایزه بفتا برای فیلمش I Swear در مراسم حاضر شده بود، در حالی که و دلروی لیندو روی صحنه بودند، ناخواسته یک توهین نژادی را فریاد زد.

با وجود تاخیر دوساعته در پخش ضبط‌شده، این اتفاق از تلویزیون سراسری روی آنتن رفت و برای چندین هفته بحثهای گسترده و پوشش رسانه‌ای را برانگیخت.

دیویدسون بعد از این ماجرا گفت: «اگر کسی فکر کرده باشد تیکهای من عمدی بوده، عمیقا شرمنده‌ام» و او شخصا با این دو بازیگر تماس گرفت تا عذرخواهی کند.

در این گزارشی که به سفارش هیات مدیره بفتا تهیه شده، به «چندین ضعف ساختاری در برنامه‌ریزی بفتا، روندهای ارجاع و تشدید موضوع و سازوکارهای هماهنگی در شرایط بحران» اشاره شده است.

در این گزارش به طور مشخص نتیجه‌گیری شده است که «این سازمان ماهیت خطر مرتبط با حضور در یک پخش زنده تلویزیونی را به طور کامل درک نکرده بود، نشانه‌های هشداردهنده اولیه به سطح بالاتر منتقل نشد و نبود یک ساختار فرماندهی عملیاتی شفاف، توان بفتا را برای واکنش موثر پس از وقوع حادثه محدود کرد».

بازرسان هیچ مدرکی دال بر «قصد و نیت مخرب» از سوی دست‌اندرکاران برگزاری این رویداد پیدا نکردند.

در متن عذرخواهی آمده است: «ما بدون هیچ قید و شرطی از جامعه سیاه‌پوستان، که استفاده از این زبان نژادپرستانه برای آنها با درد، خشونت و تروما گره خورده است، از جامعه افراد دارای معلولیت، از جمله کسانی که با سندرم تورت (TS) زندگی می‌کنند و این اتفاق برایشان به قضاوت ناعادلانه، انگ و رنج منجر شده است، و از همه اعضا، مهمانان حاضر در مراسم و کسانی که در خانه تماشا می‌کردند عذرخواهی می‌کنیم. لحظه‌ای که قرار بود زمان جشن و شادی باشد، خدشه‌دار و تحت‌الشعاع قرار گرفت.»

اما هنوز این پرسش بی‌پاسخ مانده است که چرا ویدیوی این اتفاق تا ۱۵ ساعت بعد از مراسم روی سرویس بی‌بی‌سی آی‌پلیر در دسترس بود.

دیویدسون در گفت‌وگویی جداگانه با نشریه ورایتی مستقیما به این اتفاق پرداخت و گفت: «می‌خواهم کاملا روشن بگویم که نیت پشت این تیکها صفر است. آنچه می‌شنوید یک نشانه بیماری است؛ نه شخصیت من، نه فکر من و نه باور من.»

او در ادامه درباره ماهیت وضعیت خود توضیح داد و گفت: «سندرم تورت می‌تواند خصمانه به نظر برسد و به سراغ آزاردهنده‌ترین تیکی برود که برای من و اطرافیانم وجود دارد. چیزی که می‌شنوید من فریاد می‌زنم، واقعا آخرین چیزی است که در دنیا به آن باور دارم؛ کاملا برعکس باور من است.»