ده ارز برتر ۲۰۲۶ با حضور فورینت مجارستان: چرا از دلار آمریکا جلو افتاده‌اند – اخبار آنلاین همشهری hamshahri online news

در ابتدای سال ۲۰۲۶، بازارهای ارز جهانی تصویری کم‌وبیش متعارف از جهان ترسیم می‌کردند: اقتصادی در آمریکا که چنان در حال کند شدن بود که فدرال رزرو بتواند دو بار نرخ‌ها را کاهش دهد، بانک مرکزی اروپا محتاط و اغلب بانک‌های مرکزی دیگر هم راضی به پیروی از واشنگتن.

آگهی

اما درگیری در ایران این سناریو را تقریبا یک‌شبه بر هم زد.

قیمت انرژی جهش کرد، انتظارات تورمی تغییر جهت داد و بانک‌های مرکزی شروع به صحبت درباره افزایش نرخ بهره کردند. فدرال رزرو که با ترکیبی از تورم ناشی از انرژی و تشدید عدم‌قطعیت نسبت به رشد روبه‌رو است، فعلا دست نگه داشته است.

این واگرایی راه را برای طیف گسترده‌ای از ارزها باز کرده تا در برابر دلار آمریکا تقویت شوند. با این حال هر برنده‌ای داستان ویژه خود را دارد.

۱۰ ارزی که در سال ۲۰۲۶ بهترین عملکرد را در برابر دلار داشته‌اند

ریل برزیل: بالاترین کری‌ترید جهان

تقویت نزدیک به ۱۱ درصدی ریل برزیل از ابتدای سال تاکنون، بهترین عملکرد میان هر ارز مهمی در برابر دلار آمریکا در سال ۲۰۲۶ بوده است. دو نیروی همزمان در کارند که هر دو به یک سمت اشاره می‌کنند.

اولی «کری» است. نرخ معیار سلیک در برزیل روی ۱۴٫۷۵ درصد قرار دارد؛ حتی پس از آنکه بانک مرکزی در ۱۸ مارس آن را ۲۵ واحد پایه کاهش داد، هنوز حدود ۱۱ واحد درصد بالاتر از هدف فدرال رزرو است.

این شکاف در آستانه بیشترین سطح از چرخه انقباض جهانی ۲۰۲۲ است و یک انگیزه مکانیکی قدرتمند ایجاد می‌کند: سرمایه‌گذاری که به دلار آمریکا وام می‌گیرد و حاصل آن را در دارایی‌های مبتنی بر ریل برزیل می‌گذارد، تا زمانی که نرخ ارز ثابت بماند، هر روز این اختلاف را به‌عنوان درآمد خالص به دست می‌آورد.

وقتی ریل علاوه بر آن تقویت هم می‌شود، همان‌طور که امسال اتفاق افتاده، بازدهی به‌سرعت به شکل مرکب بالا می‌رود.

این، شکل ساده معامله کری‌ترید است و برزیل در حال حاضر در میان هر بازار نوظهور نقدشونده‌ای، بالاترین بازده این نوع معامله را عرضه می‌کند.

نیروی دوم، کالاهاست. برزیل بزرگترین صادرکننده سویا، سنگ آهن، گوشت گاو و شکر در جهان و همچنین تولیدکننده مهم نفت خام است.

وقتی قیمت جهانی کالاها بالا می‌رود، همان‌طور که در فضای شوک انرژی سال ۲۰۲۶ دیده‌ایم، شرایط مبادله برزیل بهبود می‌یابد، درآمدهای صادراتی بالا می‌رود و از کانالی کاملا جداگانه، تقاضا برای ریل تقویت می‌شود.

ترکیب سود کری و بادآورده کالایی همدیگر را تقویت می‌کنند و به همین دلیل ریل حتی از سایر ارزهای پربازدهی که ترکیب صادراتی برزیل را ندارند هم جلو زده است.

دلار استرالیا و کرون نروژ: ترکیب کالا و مزیت نرخ بهره

بانک مرکزی استرالیا در ۱۷ مارس نرخ نقدی را پس از افزایش دیگری در فوریه، به ۴٫۱ درصد رساند؛ تصمیمی که برای نخستین بار از سال ۲۰۱۷، فاصله نرخ بهره استرالیا با ایالات متحده را وارد محدوده مثبت کرد.

پس از سال‌هایی که در آن نرخ‌های استرالیا پایین‌تر از همتایان آمریکایی بود، این چرخش نشانه تغییری واقعی در سیاست پولی نسبی است و رشد ۷ درصدی دلار استرالیا از ابتدای سال تاکنون دقیقا منعکس‌کننده همین بازقیمت‌گذاری است.

کرون نروژ تقریبا هم‌گام حرکت کرده و از ابتدای سال نزدیک به ۷ درصد تقویت شده است. نروژ به‌عنوان صادرکننده مهم نفت، از معدود اقتصادهایی است که با افزایش قیمت نفت خام، شرایط مبادله‌اش بهبود می‌یابد.

بانک مرکزی نروژ (نورگس بانک) در موضع‌گیری‌های خود تمایل انقباضی بیشتری نشان داده و به‌طور کلی ارزهای اسکاندیناوی از روایت انقباض پولی در اروپا منتفع شده‌اند.

پزوی کلمبیا هم در قالبی مشابه می‌گنجد: صادرات نفت بخش عمده درآمدهای خارجی کشور را تشکیل می‌دهد و ارزش این ارز در طول سال ۲۰۲۶ به‌دقت دنباله‌رو قیمت انرژی بوده است.

فورینت مجارستان: چشمگیرترین چرخش سال

رشد ۶٫۳۲ درصدی فورینت مجارستان از ابتدای سال تاکنون، شدت جهش اخیر را پنهان می‌کند. تنها در دو هفته گذشته این ارز حدود ۸ درصد جهش کرده و آوریل ۲۰۲۶ را در مسیر تبدیل شدن به بهترین ماه برای فورینت از ژوئیه ۲۰۲۰ قرار داده است.

محرک این چرخش کاملا روشن بود. در ۱۲ آوریل، مجارستان انتخابات پارلمانی برگزار کرد که در آن ویکتور اوربان، که ۱۶ سال پیاپی در قدرت بود، به‌طور قاطع به پتر ماگیار باخت؛ ماگیار دو سوم کرسی‌های پارلمان را به دست آورد.

برای بازارهای ارز، این صرفا یک تغییر معمول دولت نبود بلکه بازقیمت‌گذاری کامل ریسک سیاسی مجارستان بود.

زیر نظر اوربان، مجارستان بر سر استانداردهای حاکمیت قانون در رویارویی طولانی‌مدت با اتحادیه اروپا قرار داشت که نتیجه آن، مسدود شدن میلیاردها یورو از صندوق‌های ساختاری بود.

دولتی طرفدار اروپا با ماموریت اصلاحات، محاسبه را کاملا تغییر می‌دهد: بازارها مسیر قابل‌باوری برای عادی‌سازی روابط با بروکسل و آزاد شدن منابع مسدودشده می‌بینند و بدین ترتیب صرف ریسک سیاسی که سال‌ها بر دارایی‌های مجارستان سنگینی می‌کرد، کنار می‌رود.

فرانتیشک تابورسکی، استراتژیست ارز و اوراق بدهی اروپا، خاورمیانه و افریقا در آی‌ان‌جی، در یادداشتی در ۱۴ آوریل نوشت جهش پس از انتخابات به‌ویژه از سوی انتهای بلند منحنی بازده هدایت شده و نرخ‌ها بیش از اوراق وام وامده رشد کرده‌اند، در حالی که تقویت ارز کندتر از حد انتظار بوده است؛ موضوعی که به گفته او نشان می‌دهد پیش از رای‌گیری، موقعیت‌گیری سنگینی از سوی سرمایه‌گذاران در بازار شکل گرفته بود.

وجه مشترک: موقعیت محدود فدرال رزرو

زیر هر یک از این روایت‌های جداگانه، یک محرک کلان مشترک دیده می‌شود: ناتوانی فدرال رزرو در حرکت در برابر تورم ناشی از جنگ.

در حالی که فدرال رزرو سیگنال داده تلاش می‌کند از شوک تورمی ناشی از نفت عبور کند، بانک‌های مرکزی دیگر در جهت مخالف حرکت کرده‌اند؛ بانک مرکزی استرالیا همین حالا نرخ‌ها را بالا برده و چندین بانک دیگر به‌طور فعال درباره افزایش نرخ بهره بحث می‌کنند.

بازارهای پیش‌بینی در پالی‌مارکت احتمال افزایش نرخ بهره از سوی بانک مرکزی اروپا در سال ۲۰۲۶ را ۷۶ درصد، از سوی بانک انگلستان ۵۷ درصد، از سوی بانک کانادا ۳۶ درصد و از سوی فدرال رزرو تنها ۱۵ درصد برآورد می‌کنند؛ تصویری لحظه‌ای که واگرایی سیاست‌ها را پررنگ‌تر از هر پیش‌بینی دیگری نشان می‌دهد.

آنتی ایل‌ونن و رون تهگه یوهانسن، تحلیلگران ارشد در دانسکه بانک، در گزارش «رصد جهانی تورم» ماه آوریل خود، دلیلی ساختاری برای محدودیت فدرال رزرو ارائه کرده‌اند.

تورم سرفصل در آمریکا در ماه مارس نسبت به ماه قبل ۰٫۹ درصد و در مقیاس سالانه ۳٫۳ درصد بالا رفت که عمدتا ناشی از جهش ۱۰٫۹ درصدی در مولفه انرژی بود. تورم هسته، که انرژی و مواد غذایی را در بر نمی‌گیرد، ۰٫۲ درصد ماه‌به‌ماه ثبت شد که کمتر از پیش‌بینی اجماعی ۰٫۳ درصدی بود و شاخص خدمات «ابر‌هسته» نیز از ۰٫۳۵ به ۰٫۱۸ درصد کاهش یافت.

نتیجه‌گیری آنها این بود که تاثیر تورمی جنگ تا اینجا تقریبا به‌طور کامل در بخش انرژی متمرکز بوده و سرریز محدودی به هسته داشته است.

این تفکیک از نظر آنها از سناریوی ازسرگیری کاهش نرخ‌ها توسط فدرال رزرو در سپتامبر حمایت می‌کند.

جورج کول و ویلیام مارشال، استراتژیست‌های نرخ بهره در گلدمن ساکس، بر مقیاس تغییر در سوی دیگر معادله تاکید کرده‌اند.

از زمان آغاز جنگ در اواخر فوریه، بازده در همه بازارهای عضو گروه ۱۰ افزایش یافته و گلدمن اکنون انتظار دارد شش بانک مرکزی از گروه ۱۰ در سال ۲۰۲۶ نرخ‌ها را افزایش دهند، در حالی که پیش از درگیری فقط سه بانک چنین پیش‌بینی‌ای داشتند.

کول گفت: «تا اینجا جنبه‌های تورمی شوک قیمت کالاها بر نگرانی‌ها درباره رشد غلبه داشته است.»

تنها درباره فدرال رزرو، کاهش نرخ پیش‌بینی می‌شود. به گفته بی‌بی‌وی‌ای، تا ۱۵ آوریل احتمال ضمنی حتی یک نوبت کاهش نرخ در سال جاری تنها ۳۸ درصد برآورد شده است.

داریوش کوالچیک، رئیس راهبرد دارایی‌های چندگانه آسیا در بی‌بی‌وی‌ای، گفت: «ما معتقدیم قیمت‌گذاری کنونی بازار به اندازه کافی انبساطی نیست و انتظار داریم بازار دوباره به سمت لحاظ کردن دست‌کم یک نوبت کاهش نرخ در اواخر امسال حرکت کند.»

چه چیزی می‌تواند این تصویر را تغییر دهد؟

مگر آنکه بازار چشم‌انداز رشد جهانی را به‌طور چشمگیری بدتر ببیند، بازقیمت‌گذاری فعلی مسیر سیاست پولی بانک‌های مرکزی به احتمال زیاد پایدار خواهد ماند.

برای ارزهای وابسته به کالا به‌ویژه کرون نروژ، دلار استرالیا و پزوی کلمبیا، متغیر کلیدی دیگر نفت است.

بی‌بی‌وی‌ای یادآور شده که برآورد آژانس بین‌المللی انرژی این است که پس از بازگشایی تنگه هرمز، دو هفته طول می‌کشد تا ۵۰ درصد حجم صادرات خلیج فارس در دوران پیش از جنگ احیا شود و رسیدن به سطح ۸۰ درصد حدود یک ماه زمان می‌برد.

عادی‌سازی عرضه انرژی با سرعتی بیش از انتظار، حاشیه کالایی‌ای را که این ارزها را بالا کشیده، فشرده خواهد کرد.

فرانچسکو پسوله از آی‌ان‌جی در تصویر کلی هشدار داد و گفت: «بازارها همچنان به‌شدت به سمت برداشتی خوش‌بینانه از رویدادها متمایل‌اند. این یعنی بخش زیادی از خبرهای خوب از قبل در قیمت‌ها منعکس شده که به نوبه خود در صورت اوج‌گیری دوباره تنش‌ها، پتانسیل بازگشت دلار را بالا می‌برد.»

ارزهای صدرنشین جدول امسال بر پایه این فرضیه تقویت شده‌اند که خبرهای خوب ادامه می‌یابد. اگر چنین نشود، بازگشت می‌تواند به اندازه صعود، تند و تیز باشد.

منبع: تازه‌ترین خبرها از یورونیوز | Euronews RSS

اخبار ارز استانبول