موجود مرموز آلاسکا؛ دانشمندان راز «توده طلایی» در اعماق اقیانوس را کشف کردند

این شیء مرموز برای اولین بار در جریان یک سفر اکتشافی سه‌هفته‌ای در سواحل جنوبی آلاسکا کشف شد.

آگهی

آگهی

تیمی از محققان با استفاده از یک ربات زیردریایی کنترل از راه دور، در عمق ۳.۲ کیلومتری به این توده درخشان که سوراخی در وسط داشت و به صخره‌ای چسبیده بود، برخورد کردند.

در آن زمان، تصاویر ضبط شده توسط ربات نشان می‌داد که دانشمندان میان فرضیه‌های مختلفی چون مرجان، اسفنج دریایی یا حتی موجودی بیگانه سردرگم مانده بودند.

هنگامی که بازوی رباتیک برای اولین بار سطح این شیء را لمس کرد، مشخص شد که بافتی نرم و پوسته‌پوسته دارد. محققان در نهایت توانستند با استفاده از مکنده ربات، نمونه‌ای از این توده را برای آزمایش به سطح آب بیاورند.

رمزگشایی با آزمایش دی‌ان‌ای

تیمی متشکل از دانشمندان اداره ملی اقیانوسی و جوی، موسسه اسمیتسونین و موزه تاریخ طبیعی آمریکا، طی ماه‌ها مطالعه و توالی‌یابی دی‌ان‌ای، هویت این موجود را شناسایی کردند.

بر اساس گزارشی که روز سه‌شنبه منتشر شد، این شیء متعلق به گونه‌ای از شقایق دریایی به نام «Relicanthus daphneae» است.

این شقایق‌های دریایی که معمولا دارای شاخک‌های بلند ارغوانی یا قرمز هستند، در اعماق بسیار زیاد اقیانوس‌ها زندگی می‌کنند و به دلیل زیستگاه دور از دسترسشان، تاکنون کمتر مورد مشاهده و مطالعه قرار گرفته‌اند.

سم کاندیو، دانشمند عضو تیم اکتشافی اداره ملی اقیانوسی و جوی آمریکا، در این باره گفت: «اعماق دریا به شکلی دلپذیر عجیب و غریب است. این یافته به ما یادآوری می‌کند که چقدر کم درباره سیاره خود می‌دانیم.»

«توده طلایی» دقیقا چیست؟

بررسی‌های تکمیلی نشان داد که این توده طلایی در واقع بخشی از پایه این شقایق دریایی است که با آن به صخره‌ها می‌چسبد؛ بخشی که «کوتیکول» نامیده می‌شود و معمولا در زیر بدن حیوان پنهان است.

تصاویر سایر شقایق‌های دریایی نشان داد که آن‌ها نیز روی توده‌های طلایی‌رنگ مشابهی می‌نشینند.

دانشمندان دریافتند که این لایه محافظ ممکن است هنگام حرکت کردن شقایق دریایی، از بدن آن جدا شده و روی صخره باقی بماند.

کاپیتان ویلیام موویت، مدیر موقت بخش کاوش‌های اقیانوسی اداره ملی اقیانوسی و جوی آمریکا، در این باره گفت: «ما به کاوش‌های خود ادامه می‌دهیم تا قفل رازهای اعماق اقیانوس را باز کنیم. این دقیقا دلیلی است که به خاطر آن به تحقیق ادامه می‌دهیم.»